W przerwie obróbkowej opiszę ciekawy przypadek.

Stoję sobie w przedsionku kościoła i czekam z moją parą młodych na ich kolej. Poprzedni ślub się kończy a obsługują go te dwie postacie:

Fotograf ze spawarką w twarz, kamerun ubrany na luzie. No nic – mimo tego nie ma jeszcze tragedii, myślę sobie…

Ślub się kończy, para młoda powoli idzie do wyjścia, panowie ustawiają się z boku  przy ławkach, pstrykają i nagrywają, para młoda ich mija a oni dalej stoją i się patrzą (!):

Młodzi wchodzą w przedsionek gdzie ja stoję – oni zostają z tyłu, drzwi wąskie pełno ludzi…

Widzę jak para młoda wychodzi przed kościół, staje przed samymi drzwiami, widzę tylko koniec welonu panny młodej w przedsionku – panowie dalej w kościele… i po chwili widzę tonę kwiatów i ryżu spadających na parę młodych, sporo tego wlatuje do przedsionka. Słysze brawa, odgłosy zachwytu.

Panowie dalej wewnątrz, stojąc za parą młodych, bezradnie z przerażeniem na twarzach pojmują swoją sytuację. Tego na pewno nie będzie ani na zdjęciach, ani na filmie.

Ich miny – bezcenne…

Będąc dziś na spacerze zauważyłem następującego kameruna kręcącego się wokół pary młodej. W takim ubiorze nie sposób było gościa nie zauważyć, żółta kamizelka jest extra

Musicie mi uwierzyć na słowo – to jest kamerzysta, rzetelnie wykonywał swoją pracę, był też w miarę normalnie ubrany…. gdyby nie częste filmowanie z nad głów bawiących się gości. Czynność ta eksponowała… zobaczcie sami.

Elegancik!

Środek mszy, skupienie, “rączkę proszę tu położyć!”

Dla rozluźnienia mały quiz. Pan jest fotografem czy kamerzystą ? Tak na dobrą sprawę, to idealne rozwiązanie, zawsze to jedna osoba w kościele mniej Można w sumie panu doradzić zakup jakiegoś D90 albo 500d, wtedy mu sprzętu sporo ubędzie…

Nigdy nic do kamerzystów (wiem, że niektórzy nie lubią tego określenia, wolą: “operator filmowy”) nie miałem. Wręcz przeciwnie, z większością się bardzo dobrze dogadywałem bez słów. Im młodszy tym lepiej. Im starsza szkoła tym gorzej (są wyjątki). Ale wiem, że z fotografami jest podobnie.

Na pierwszy ogień klasyka. Dwóch operatorów kamer w kościele… Dziewczyna (z tego, co pamiętam córka pierwszego kamerzysty) całą ceremonie kręciła z jednego miejsca i jak widać ze statywu. Ładna i bardzo jasna świątynia, ale niestety sporo ciekawych ujęć uciekło.

Drugi przypadek to już nie raz to wspomniane halogeny budowlane mające za cel podwyższenie temperatury na sali weselnej. O ile w zimie mogą się przydać to latem nie bardzo… szczególnie jak przez okna bije mocne dzienne światło, ale jak widać było go za mało i już na początku wesela trzeba było odpalić jupitery.

Powiedzmy, że już owe bezsensowne solarium zaakceptujemy. Warto tu zwrócić uwagę na ustawienie światła. Kamerzysta cały czas kręcił od sceny w stronę gołej ściany. Tło to w tym przypadku jednolita wielka ciemna ściana/plama. Wystarczyłoby owy statyw ze światłem ustawić z drugiej strony sali i kręcić na tle sceny, świateł zespołu i dymu z wytwornicy a efekty były by o niebo lepsze. Rzecz jasna ja robiłem zdjęcia głównie mając ową scenę w kadrze, co skutkowało walką, aby operator kamery nie był w kadrze a on pewnie mnie nie raz widział w swoim obiektywie. Napisze jeszcze, że zwróciłem mu uwagę o świetle, ale on wiedział lepiej…

Czytając dotychczasowe wpisy myślałem, że takie coś mnie nie spotka… Zawsze dogadywałem się z kamerzystą i wszystko przebiegało zgodnie z ustaleniami. Nikt nikomu w drogę nie wchodził, czyli tak jak być powinno.
Pani kamerunka z którą miałem do czynienia od pierwszej chwili czyli w domu PM zaczęła się rządzić, przestawiać poduszki przygotowane do błogosławieństwa, nie zważając że rodzice PM ustawili je tak jak ja chciałem, zanim ona przybyła. W kościele w miarę OK (brak przenośnego solarium – prawdopodobnie zapomniała), chociaż kilkakrotnie wchodziła między mnie a PM. Po prostu zachowywała się jakby mnie tam nie było.
Na weselu przeginała na maxa, potrafiła wciskać się mniędzy mnie a PM gdy ja od PM byłem 40cm
Za to oświetlenia miała cud malina Dwa zestawy pokazane na zdjęciu (każda żarówka minimum 1000W czyli łącznie 6000W)uzupełnione przez przenośne solarium cały klimat bardzo jasnej sali zabiły.

Mam nadzieję że więcej kamerunów nie spotkam i będę miał okazję pracować tylko z profesjonalistami którzy wiedzą co robią .
Polecam współpracę z :
Alek Marzec – VIMAR – 601 696 383 – woj. dolnośląskie
Sławek Michałowski – http://www.studiocombi.pl/ – woj.dolnośląskie

Mieliśmy okazję wczoraj współpracować z Panem Tomkiem w trakcie przygotowań, ślubu i wesela. Rzadko spotyka się tak świadomego kamerzystę. Współpraca wzorowa, rozumienie się bez słów, nie wchodzenie sobie nawzajem w kadry, brak bezsensownego świecenia, bardzo dobra wiedza z zakresu fotografii. Co więcej, Pan Tomek pomógł nam w trakcie ślubu, ponieważ ceremonia odbiegała nieco od standardów. Polecamy więc Pana Tomka, jako wzorowego kamerzystę, z którym się doskonale współpracuje! Monika i Konrad Wasylewscy

Tomek Sulik – 501 038 699 (woj. mazowieckie)

Tak się zaczynam zastanawiać nad sensem wypisywania tutaj nazw firm. Przecież jak trafimy na takich kamerzystów – i tak nic nie zrobimy, będzie trzeba jakoś pracować tak czy siak. Przecież kamerzysta z solarium go nie wyłączy, bo “nie będzie mógł pracować”, jeśli jest ich dwóch, to jeden nie usiądzie, bo “pracują na 2 kamery” itp.

Niestety – w ostatnią sobotę znowu źle trafiłem. Ciasny kościółek strasznie – miał być jeden kamerzysta. Oczywiście pojawiło się dwóch. Znana firma z Leszna, nie będę wymieniał nazwy, być może będą to czytać, więc niech wiedzą, co robią źle. Chłopaki młodzi, więc może nieświadomi. Łatwo ich poznać po identyfikatorach przypiętych do marynarki.

Po 1 – współpraca w kościele. Jeden z nich stał przez równą godzinę mszy 1,5 metra za Młodą Parą. Nie wiem, co miał w kadrze, czy ich głowy, czy ołtarz – trudno mi powiedzieć. Kilka raz obrócił się na boki żeby sfilmować rodzinę. Nie przeszkadzało mu, że cały czas jest w kadrze, być może nawet się nie domyślił, że dobrze by było, żeby za młodymi choć przez chwilę nie stał. Próbowałęm wzrokowo nawiązać jakąś współpracę – niestety bezskutecznie. generalnie brak reakcji na obecność fotografa. Robić swoje i niczym się nie przejmować. Dodam, ze ja cały czas przechodziłem schylając się pod kamerą.

Drugi kamerzysta z rozłożonym statywem w miejscu, gdzie właściwie było tylko troszkę miejsca na nas dwóch. Nawet nie zmieniłem szkła, bo nie było jak. Dobrze, że fotografuję na 2 puszki. Większość zdjęć Młodych mam z “żabiej” perspektywy, bo tylko tak mogłem jakoś uniknąć kamerzysty w kadrze.

Po przysiędze, jak młodzi siedzieli i oglądali sobie obrączki – panowie stanęli za nimi i zaczęli sobie przekazywać jakieś uwagi.

2. Przyjęcie. Podczas samej zabawy – wiadomo – można sobie poradzić. Wystarczy robić zdjęcia daleko od kamery i nie ma problemu z przeszkadzaniem.

Ale:

- panowie uważają, że wysłanie im mojego autorstwa zdjęć z pleneru “na okładkę DVD” jest moim świętym obowiązkiem. Wyprowadzam z błędu. Mieli swój aparat – mogli zrobić zdjęcie (w końcu firma ponoć też fotografuje)
- podczas wesela delegują świadkową, by biegała z listą po gościach i zbierała pieniążki na kopie płyt DVD dla gości i na zdjęcia grupowe i młodych (!!!). Przynajmniej godzina pracy dla świadkowej – biaganie z listą i woreczkiem z pieniędzmi (to jakaś lokalna moda?). Dobrze, że zapytałem świadkową, co to za akcja ze zbiórką pieniędzy, bo pewnie bym się o sprawie w ogóle nie dowiedział i goście dostaliby zdjęcia nie mojego autorstwa.
- podczas zdjęć “ustawianych” wykonywanych przez fotografa robią zdjecia własnym aparatem – zapewne, by potem robić odbitki, na które to również zbierają pieniążki mimo obecności głównego fotografa (10 zł za odbitkę 13×18)

Na koniec dodam, że podczas przygotowań współpraca bez zarzutu (na szczęście tylko 1 kamera), podczas samej zabawy również.

Jedno na razie zdjęcie, jak obrobię materiał to może pokażę inne.

Gdy jedna kamera to za mało…

Multikamerun